EU Batterijpaspoort: Wat Elk Merk Moet Weten (2026)

Het EU-batterijpaspoort is een verplicht digitaal dossier dat u via een QR-code opent. Vanaf 18 februari 2027 moeten drie soorten batterijen een batterijpaspoort hebben, als zij in de EU in de handel worden gebracht of in gebruik worden genomen. Dat zijn batterijen voor elektrische voertuigen (EV-batterijen), batterijen voor lichte vervoermiddelen (LMT-batterijen), zoals de batterijen van e-bikes en e-steps, en industriële batterijen boven 2 kWh (Verordening (EU) 2023/1542, artikel 77, lid 1). Batterijen zijn de eerste productgroep waarvoor een digitaal productpaspoort in de EU verplicht wordt. Hoe het batterijpaspoort in de praktijk werkt, zal waarschijnlijk richting geven aan de paspoorten voor textiel, meubels, elektronica en andere productgroepen onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781).

Wat vereist het EU-batterijpaspoort?

Bijlage XIII bij Verordening (EU) 2023/1542 somt op wat het batterijpaspoort moet bevatten. Wij ordenen dat hier in vijf rubrieken.

Productidentiteit en -specificaties

Elke batterij die een paspoort nodig heeft, heeft een eigen paspoort met een eigen unieke identificatiecode (artikel 77, leden 1 en 3). Dit is geen identificatiecode op modelniveau. Het bedrijf dat de batterij in de handel brengt of in gebruik neemt, uploadt die identificatiecode naar het EU-register (artikel 77, lid 10). De gegevens van het paspoort zelf worden opgeslagen door het bedrijf dat voor het paspoort verantwoordelijk is, of door een bedrijf dat is gemachtigd om namens het verantwoordelijke bedrijf op te treden (artikel 78, punt c)). In eerste instantie is het verantwoordelijke bedrijf het bedrijf dat de batterij in de handel brengt.

De vereiste identiteitsvelden zijn:

• Unieke batterij-identificatiecode (volgens ISO/IEC 15459 of een gelijkwaardige norm, artikel 77, lid 3)
• Batterijchemie en -type (bijv. lithium-ion NMC, LFP, solid-state)
• Nominale capaciteit, spanning en gewicht
• Productiedatum en -locatie
• Informatie ter identificatie van de fabrikant en de batterij (bijlage VI, deel A)

Deze traceerbaarheid op serienummer is een aanzienlijke verplichting, en niet elk DPP-platform is daarop gebouwd — we hebben bij vier platforms ingelogd om te controleren welke batterijvelden hun formulieren daadwerkelijk vragen. Voor textiel-DPP's stelt een studie die voor het JRC is opgesteld (mei 2026) minimaal een paspoort per batch voor. Dat paspoort bevat gegevens op modelniveau, en gegevens op batchniveau waar producten van elkaar verschillen. Identificatiecodes op artikelniveau zouden vrijwillig zijn. De studie geeft niet noodzakelijk het standpunt van de Commissie weer. De per-eenheid-aanpak van het batterijpaspoort blijft het meest veeleisende uiteinde van dat spectrum.

Milieugegevens

De milieugegevensvereisten onder de Batterijenverordening (EU) 2023/1542 behoren tot de meest gedetailleerde die ooit aan een productcategorie zijn opgelegd. Daaronder:

• Koolstofvoetafdruk — kg koolstofdioxide-equivalent per kWh van de totale energie die de batterij tijdens haar verwachte levensduur levert (artikel 7, lid 1). De berekening omvat de verwerving en voorbewerking van grondstoffen, de vervaardiging van het hoofdproduct, de distributie, en het einde van de levensduur met recycling. De gebruiksfase blijft buiten beschouwing, tenzij wordt aangetoond dat de ontwerpkeuzen van de fabrikant er een niet te verwaarlozen bijdrage aan leveren (bijlage II, punt 4)
• Koolstofvoetafdrukprestatieklasse — de klasse waartoe een batterijmodel van een bepaalde fabricagefaciliteit behoort, aangegeven op het koolstofvoetafdruklabel (artikel 7, lid 2). De wet gaf de Commissie termijnen voor de handelingen achter deze waarden. Voor EV-batterijen moest de Commissie de berekeningsmethode uiterlijk op 18 februari 2024 vaststellen en de prestatieklassen uiterlijk op 18 februari 2025. De batterij-FAQ van de Commissie zegt dat het formaat van de verklaring „nog moet worden vastgelegd in komende uitvoeringshandelingen”
• Percentages gerecycled materiaal — de aandelen kobalt, lood, lithium en nikkel die uit afval zijn teruggewonnen. Vanaf 18 augustus 2031 geldt de regel voor EV-batterijen, industriële batterijen boven 2 kWh (behalve die met uitsluitend externe opslag) en start-, verlichtings- en ontstekingsbatterijen die kobalt, lood, lithium of nikkel in de actieve materialen bevatten. Uit de technische documentatie van deze batterijen moeten de minimale aandelen gerecycled materiaal blijken: 16% van het kobalt, 85% van het lood, 6% van het lithium en 6% van het nikkel. Vanaf 18 augustus 2036 stijgen de aandelen kobalt, lithium en nikkel, en komen de LMT-batterijen erbij (artikel 8, leden 2 en 3)

Geen van de drie punten hierboven is op 18 februari 2027 verschuldigd — maar één milieugegeven wel. Het aandeel hernieuwbare inhoud, bijlage XIII 1(f), wordt door de leidraad van de Commissie op die datum als verplicht aangemerkt voor alle drie de batterijcategorieën. De leidraad van de Commissie merkt in haar versie 3.2 van 19 oktober 2026 de koolstofvoetafdrukverklaring, het koolstofvoetafdruklabel en alle vier de aandelen gerecycled materiaal aan als „vanaf februari 2027 niet in te vullen/weer te geven”. De wet koppelt elk van deze waarden aan een handeling van de Commissie en aan een vaste datum. Wat van de twee het laatst komt, bepaalt wanneer de verplichting ingaat. Voor gerecycled materiaal is die datum op zijn vroegst 18 augustus 2028 (artikel 8, lid 1). De verplichtingen zijn echt; zij gaan later in dan het paspoort. Die leidraad is geen wet: hij stelt zelf dat hij niet de officiële positie van de Commissie weergeeft, dus lees hem als de huidige leidraad van de Commissie en niet als toestemming. Wij zetten per veld uiteen wat een batterijpaspoort op dag één werkelijk nodig heeft.

Update, 29 oktober 2026. De Commissie heeft versie 2.0 van deze leidraad, van 15 augustus 2026, vervangen door versie 3.2, van 19 oktober 2026. Haar oordelen over deze velden zijn niet veranderd.

Een studie die voor het JRC is opgesteld (mei 2026) stelt iets vergelijkbaars voor textiel voor: een koolstofvoetafdrukklasse, een absolute voetafdrukwaarde en een robuustheidsscore.

Prestatie- en levenscyclusgegevens

In tegenstelling tot een statisch productetiket bevat het batterijpaspoort gegevens over elke afzonderlijke batterij gedurende haar hele levensduur. Punt 4 van bijlage XIII somt die gegevens op. Zij zijn bestemd voor personen met een gerechtvaardigd belang:

• De waarden voor de prestatie- en duurzaamheidsparameters uit artikel 10, lid 1, wanneer de batterij in de handel wordt gebracht en wanneer haar status verandert
• Informatie over de conditie van de batterij op grond van artikel 14. Bij EV-batterijen is dat de staat van gecertificeerde energie (State of Certified Energy). Bij batterijsystemen voor stationaire energieopslag en LMT-batterijen omvat dat onder meer de resterende capaciteit (bijlage VII)
• De status van de batterij: oorspronkelijk, herbestemd, hergebruikt, geherfabriceerd of afgedankt
• Gegevens uit het gebruik, waaronder het aantal laad- en ontladingscycli, negatieve gebeurtenissen zoals ongevallen, en periodiek geregistreerde bedrijfsomstandigheden, waaronder de temperatuur en het laadniveau

Artikel 14 voegt daar een regel aan toe voor het batterijbeheersysteem van batterijsystemen voor stationaire energieopslag, LMT-batterijen en EV-batterijen. Dat systeem moet actuele gegevens bevatten om de conditie en de verwachte levensduur van de batterij te bepalen (bijlage VII).

Deze levenscyclus-tracking is de technisch meest uitdagende vereiste — en het meest relevante precedent voor andere DPP's. Het vereist dat het batterijpaspoort een levend document is, bijgewerkt gedurende de hele levensduur van het product, ten minste wanneer de status van de batterij verandert. Textiel-DPP's zullen waarschijnlijk geen levenscycluswaarden per afzonderlijk exemplaar vereisen, maar de infrastructuur voor doorlopende gegevensupdates (niet slechts eenmalige verklaringen) wordt tot stand gebracht via het batterijpaspoort. Het gezamenlijke technische comité van CEN en CENELEC, JTC 24 (Joint Technical Committee 24), schrijft de normen voor deze gegevensuitwisseling. Het zijn horizontale normen, geschreven voor paspoorten onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781). De Commissie verwijst ook bedrijven in de batterijsector naar deze normen.

Samenstelling en materialen

Het paspoort beschrijft wat er in het batterijmodel zit. Een deel is openbaar. Een ander deel is alleen bestemd voor personen met een gerechtvaardigd belang, voor aangemelde instanties en voor autoriteiten (artikel 77, lid 2, en bijlage XIII). Het paspoort moet bevatten:

• De materiaalsamenstelling, die openbaar is: de chemische samenstelling, de aanwezige gevaarlijke stoffen behalve kwik, cadmium of lood, en de aanwezige kritieke grondstoffen (bijlage XIII 1(b)). Een gevaarlijke stof is een stof die op grond van de CLP-verordening (EG) 1272/2008 als gevaarlijk is ingedeeld (artikel 3)
• Informatie over het op verantwoorde wijze betrekken van grondstoffen, zoals vermeld in het verslag over passende zorgvuldigheid van het bedrijf dat de batterij in de handel brengt. Die informatie is ook openbaar (bijlage XIII 1(d) en artikel 52, lid 3). De regels over passende zorgvuldigheid gelden vanaf 18 augustus 2027
• De gedetailleerde samenstelling, met inbegrip van de materialen in de kathode, de anode en de elektrolyt. Alleen personen met een gerechtvaardigd belang, aangemelde instanties, markttoezichtautoriteiten en de Commissie mogen die zien (artikel 77, lid 2, en bijlage XIII 2(a))

Dit niveau van materiaalstransparantie heeft een directe parallel voor textiel. De studie die voor het JRC is opgesteld, stelt voor dat het textielpaspoort zorgwekkende stoffen en het gehalte aan gerecycled materiaal bevat. Merken die hun materiaalbronnen al gedetailleerd bijhouden, hebben een aanzienlijke voorsprong.

Informatie over einde levensduur

De circulaire economie staat centraal in de Batterijenverordening (EU) 2023/1542. Het paspoort bevat de informatie waarvan inzameling, reparatie en recycling afhangen:

• Informatie over het voorkomen en beheren van afgedankte batterijen, die openbaar is. Zij omvat onder meer de gescheiden inzameling, de terugname- en inzamelpunten, de voorbereiding voor hergebruik en voor herbestemming, en de beschikbare verwerking (bijlage XIII 1(s) en artikel 74, lid 1)
• Demontage-informatie, met onder meer explosietekeningen, demontagevolgordes, de bevestigingen die ongedaan moeten worden gemaakt, gereedschap en waarschuwingen, samen met veiligheidsmaatregelen. Alleen personen met een gerechtvaardigd belang, aangemelde instanties, markttoezichtautoriteiten en de Commissie mogen die zien (artikel 77, lid 2, en bijlage XIII 2(c) en (d))
• Onderdeelnummers en contactgegevens van bronnen voor vervangende onderdelen, voor dezelfde lezers (bijlage XIII 2(b))

Deze transparantie aan het einde van de levensduur is een blauwdruk voor textiel-DPP's. De studie die voor het JRC is opgesteld, stelt voor het textielpaspoort vezelsamenstelling, een recycleerbaarheidsscore en demontage-informatie te laten bevatten.

Waarom zouden niet-batterijenmerken zich bezighouden met het batterijpaspoort?

Als u kleding verkoopt en geen batterijen, waarom zou u dan aandacht besteden aan dit onderwerp? Omdat het batterijpaspoort drie cruciale precedenten schept.

Precedent 1: De technische architectuur

Het batterijpaspoort en het verwachte textiel-DPP delen de meeste bouwstenen. De GS1-vermeldingen laten een gangbare manier zien om ze te bouwen:

Als u het batterijpaspoort technisch begrijpt, begrijpt u het grootste deel van hoe het textiel-DPP zal werken. De verschillen zitten vooral in de gegevensvelden, plus de reservekopie en de toegangsregels uit de tabel hierboven. Raadpleeg onze gids over QR-codes en GS1 Digital Link voor meer technische details.

Precedent 2: Het handhavingsmodel

Het batterijpaspoort zal de eerste test zijn of de EU DPP-naleving op grote schaal daadwerkelijk kan handhaven. De EU Algemene Productverordening (GPSR, Verordening (EU) 2023/988), die in december 2024 van kracht werd, heeft de bevoegdheden voor markttoezicht al versterkt — en het DPP-register voegt een digitale handhavingslaag toe. Waar u op moet letten:

• Handhaving door de douane: De douane hoeft het paspoort van een batterij niet in het register te controleren voordat zij de batterij vrijgeeft voor het vrije verkeer. De FAQ van de Europese Commissie over het batterijpaspoort zegt dat de identificatiecode voor registratie van een batterijpaspoort niet op de douaneaangifte komt. Een importeur heeft het paspoort toch nodig, omdat de invoer de batterij doorgaans op de EU-markt brengt. Bij producten onder de Ecodesignverordening ligt dat anders. Zodra het register is gekoppeld aan de nationale douanesystemen, controleert de douane vóór de vrijgave van het product de identificatiecode voor registratie en de goederencode. Die moeten overeenstemmen met de gegevens in het register (Ecodesignverordening, artikel 15, lid 2). Die koppeling moet uiterlijk in augustus 2030 operationeel zijn (Ecodesignverordening, artikel 15, lid 3)
• Markttoezicht: Hoe snel treden nationale autoriteiten op tegen niet-conforme producten? Onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) moeten sancties "doeltreffend, evenredig en afschrikkend" zijn. Elke lidstaat stelt zijn eigen boetehoogte vast
• Controle door marktplaatsen: Zullen Amazon, eBay en andere platforms vooraf screenen op naleving van het batterijpaspoort? Aanbieders van diensten van de informatiemaatschappij, onlineplatforms inbegrepen, moeten al meewerken met markttoezichtautoriteiten, als die erom vragen. Het gaat om maatregelen om de risico's van een product dat via hen wordt verkocht weg te nemen of te beperken (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 7, lid 2). Onlinemarktplaatsen hebben bovendien verplichtingen op het gebied van productveiligheid op grond van de GPSR (artikel 22)
• Realiteit van overgangsperiodes: Hoeveel tolerantie tonen de autoriteiten voor onvolledige gegevens in de eerste maanden? Dat kan nog niemand zeggen

De antwoorden zullen rechtstreeks informeren hoe agressief de handhaving zal zijn voor textiel-DPP's wanneer die verplicht worden. Zie onze gids over DPP-sancties voor informatie over wat niet-naleving betekent.

Wat de Commissie op 30 september 2026 duidelijk maakte

Tijdens haar webinar over het batterijpaspoort op 30 september 2026 zei de Europese Commissie:

• Het bedrijf dat de batterij op de EU-markt brengt, registreert deze zelf in het EU-register. Dat zegt de FAQ van de Commissie over het batterijpaspoort, en haar sprekers zeiden dat dit onder de huidige regels niet aan een derde kan worden gedelegeerd.
• Er is geen vaste updatefrequentie, en dagelijkse updates zijn niet vereist. Gegevens die tijdens de levensduur van de batterij veranderen, moeten minimaal worden bijgewerkt wanneer de status van de batterij verandert of wanneer een wijziging wordt overwogen (batterij-FAQ 8.3).
• Een batterij die vóór 18 februari 2027 op de EU-markt wordt gebracht, heeft geen paspoort nodig, ook niet als zij pas later bij de eindgebruiker terechtkomt.
• In het algemeen is een vervangingsmodule voor een bestaande batterij geen batterij op zichzelf en heeft die geen eigen paspoort nodig.
• Een batterij die wordt herbestemd, krijgt een nieuw paspoort, gekoppeld aan het oorspronkelijke paspoort, vaak onder een nieuwe marktdeelnemer.

Afbeelding op volledige grootte openen

De Commissie gaf ook data voor haar eigen volgende stappen:

Afbeelding op volledige grootte openen

Afbeelding op volledige grootte openen

U kunt uw organisatie vandaag inschrijven en verifiëren. De Commissie heeft het gegevensmodel voor batterijen in documenten van 30 oktober 2026 gepubliceerd. Op 6 november 2026 konden wij in het testregister geen batterij registreren, omdat de inhoudscontrole daarvan nog niet werkte. Onze stapsgewijze gids voor inschrijving in het register loopt elk scherm op volgorde door.

Precedent 3: Het vertragingspatroon

De Batterijenverordening (EU) 2023/1542 laat zien hoe EU-productregels omgaan met implementatieproblemen, en het patroon is leerzaam. Ondersteunende vereisten zijn uitgelopen, terwijl de hoofddatum voor het paspoort is blijven staan:

Het patroon: ondersteunende vereisten worden uitgesteld, maar de kernpasspoortdeadline houdt stand. REACH (Verordening (EG) 1907/2006) volgde hetzelfde pad: de registratiedeadlines schoven niet op. Ook voor textiel onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) kan de gedelegeerde handeling uitlopen. De Commissie plant haar nu voor de tweede helft van 2027. Een presentatie van het JRC in mei 2025 toonde voor kleding nog begin 2027. Zodra de handeling is vastgesteld, bepaalt zij zelf haar datum van toepassing. Verwar uitgestelde gedelegeerde handelingen niet met een uitgesteld mandaat.

Wat is de implementatietijdlijn voor het batterijpaspoort?

Al van kracht

Wat volgt

De geharmoniseerde labels komen na het paspoortmandaat, niet ervoor. Elke batterij, of de verpakking van een heel kleine batterij, moet al het symbool voor gescheiden inzameling dragen, dat sinds 18 augustus 2025 verplicht is (artikel 13, lid 4). De QR-code volgt voor alle batterijen op 18 februari 2027.

Wat onthult het batterijpaspoort over DPP-kosten?

Batterijen zijn de eerste productgroep waarvoor paspoorten worden gebouwd. Daardoor laten zij zien waar de kosten van een paspoort zitten voor andere productgroepen onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781). De vergelijking hieronder is onze eigen inschatting, geen gemeten gegevens:

Onze inschatting is dat de grootste kostenpost het werk van gegevensverzameling is, niet de software. Het gaat om gegevens ophalen bij leveranciers eerder in de keten, ze toetsen aan de regels en ze actueel houden als producten veranderen. Dit geldt in gelijke mate voor textiel, waar het traceren van vezeloorsprongen, chemische toevoegingen en productieomstandigheden over meerdere lagen van de toeleveringsketen de kernuitdaging is. Raadpleeg onze gedetailleerde kostenanalyse voor DPP-naleving voor gedetailleerde schattingen.

Welke lessen kunnen modemerken trekken uit het batterijpaspoort?

1. Begin met gegevensverzameling vóór de deadline

Batterijfabrikanten die begin 2025 begonnen met gegevensverzameling waren er in september 2026 ongeveer achttien maanden langer mee bezig dan een merk dat toen pas begon. Wie later begint, moet de toeleveringsketen in kaart brengen, materiaalsamenstelling verzamelen en met een DPP-platform integreren in de tijd die rest tot 18 februari 2027.

Voor textiel is de Commissie van plan de gedelegeerde handeling onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) in de tweede helft van 2027 vast te stellen. De eisen ervan kunnen niet eerder gelden dan 18 maanden na haar inwerkingtreding, behalve in naar behoren gemotiveerde gevallen (Ecodesignverordening, artikel 4, lid 4). Dat klinkt als voldoende tijd, maar textieltoeleveringsketens lopen vaak over veel leveranciers en landen. Begin nu met het verzamelen van materiaalsamenstelling, toeleveringsketen- en milieugegevens, zonder tijdsdruk van een deadline, en u voorkomt haast aan het einde.

2. Kies op standaarden gebaseerde infrastructuur

Een batterijpaspoort heeft een unieke identificatiecode nodig en gegevens die andere systemen kunnen lezen. De Batterijenverordening eist dat de QR-code en de unieke identificatiecode voldoen aan de ISO/IEC-normen 15459 of gelijkwaardige normen (artikel 77, lid 3). Zij noemt GS1 niet, en het centrale EU-DPP-register eist GS1 ook niet. GS1 is een uitgevende instantie onder ISO/IEC 15459, dus GS1-identificatiecodes zijn een gangbare manier om aan die regel te voldoen. GS1 Digital Link is één standaardmanier om zo'n identificatiecode in een webadres te zetten.

Ook textielpaspoorten onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) hebben een unieke productidentificatiecode nodig, waarmee ook een weblink naar het paspoort kan worden gemaakt (Ecodesignverordening, artikel 2, punt 30). GS1 Digital Link heeft een eigen norm, de GS1 Digital Link Standard: URI Syntax, die vastlegt hoe zo'n identificatiecode in een webadres wordt geschreven. Een resolver stuurt de lezer daarna door naar het paspoort. Voor details over hoe GS1 Digital Link werkt voor productpaspoorten, zie onze QR-code en GS1-gids.

3. Plan voor gelaagde toegang

De Batterijenverordening (EU) 2023/1542 bepaalt wie welk deel van het batterijpaspoort mag lezen (artikel 77, lid 2, en bijlage XIII). Een deel van de gegevens is openbaar, voor iedereen die de QR-code scant. Een ander deel is alleen bestemd voor personen met een gerechtvaardigd belang en voor aangemelde instanties en autoriteiten. De verordening legt vast voor welke doeleinden iemand een gerechtvaardigd belang heeft, en noemt de personen voor wie die doeleinden bedoeld zijn. Reparateurs, bedrijven die zich bezighouden met herfabricage, exploitanten van batterijen voor hergebruik en recyclers mogen de gegevens zien die zij nodig hebben voor demontage, en de gedetailleerde samenstelling. De koper van een batterij mag de gegevens over die batterij zien, net als partijen die namens de koper handelen. Dat mogen zij doen om de batterij aan te bieden aan onafhankelijke aankoopgroeperingen of energiemarktdeelnemers. Testverslagen zijn alleen bestemd voor aangemelde instanties, markttoezichtautoriteiten en de Commissie. De FAQ van de Commissie over batterijen zegt dat haar komende uitvoeringshandeling „zal bepalen wie toegang heeft tot beperkte gegevens en wat zij ermee mogen doen, maar niet het gedetailleerde authenticatiemechanisme”.

De Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) legt deze lagen niet zelf vast. Zij laat ze over aan de gedelegeerde handeling voor elke productgroep, vastgesteld op grond van artikel 4. Voor textiel bestaat nog geen gedelegeerde handeling, dus de exacte lagen liggen nog open. Dat betekent dat uw DPP-platform toegangscontrole op basis van rollen moet ondersteunen vanaf het begin — niet als nagedachte. Modemerken moeten de gegevens die slechts sommige lezers mogen zien, gescheiden houden van de gegevens die elke lezer ziet.

4. Verwacht dat handhaving snel opgeschaald wordt

De EU bouwt de instrumenten om paspoorten te handhaven. Het eerste is het centrale DPP-register (Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781), artikel 13), operationeel sinds 20 juli 2026. Het tweede is een koppeling met de douane via de EU-éénloketomgeving voor de douane (Verordening (EU) 2022/2399), verwacht uiterlijk augustus 2030. Het derde is het Unienetwerk voor productconformiteit, dat het markttoezicht coördineert (Verordening (EU) 2019/1020, artikel 29). Tegen de tijd dat textiel-DPP's verplicht worden, hebben de nationale markttoezichtautoriteiten al jaren met batterijpaspoorten te maken gehad. Bij de douane ligt dat anders. Zij hoeft batterijpaspoorten niet in het register te verifiëren voordat zij vrijgeeft voor het vrije verkeer, dus de registercontrole aan de grens begint pas bij producten onder de Ecodesignverordening.

Ga ervan uit dat de textielvereisten vanaf de eerste dag volledig gelden.

5. Het vertragingspatroon is niet permanent

De verplichtingen voor passende zorgvuldigheid bij batterijen kregen 2 jaar uitstel (van augustus 2025 naar augustus 2027, via Verordening (EU) 2025/1561). De koolstofvoetafdrukverklaring wacht nog steeds op de handelingen van de Commissie. Maar de kerndeadline voor het batterijpaspoort van 18 februari 2027 is geen dag verschoven. Ondersteunende maatregelen kunnen uitlopen, maar het hoofdmandaat is blijven staan.

Ga er niet van uit dat textiel-DPP-deadlines worden uitgesteld alleen omdat de gedelegeerde handeling tijd kost. Zodra de textielgedelegeerde handeling onder de Ecodesignverordening (Verordening (EU) 2024/1781) gepubliceerd is, begint de nalevingsklok te tikken. Bouw uw tijdlijn op de aanname dat de gepubliceerde data standhouden, en beschouw elke vertraging als extra voorbereidingstijd, niet als excuus om af te wachten.

Hoe past PassportCraft hierin?

PassportCraft publiceert vandaag batterijpaspoorten, naast paspoorten voor textiel en algemene producten. Wat een batterijpaspoort van u vraagt:

• Dezelfde technische basis als elk ander paspoort dat wij publiceren: een GS1 Digital Link-adres wanneer de batterij een GTIN heeft, machineleesbare JSON-LD, en gegevens die zijn verdeeld naar wie ze mag lezen
• Een unieke identificatie per batterij, omdat de verordening gegevens over het individuele exemplaar vastlegt
• Ketengegevens van uw celleverancier, voor importeurs vaak het traagste onderdeel
• Een openbaar deel dat iedereen met de QR-code leest. Afgeschermde waarden en waarden voor autoriteiten staan niet op de openbare pagina

Bekijk wat batterijpaspoort-software moet afdekken. Begin gratis met PassportCraft en maak vandaag nog uw eerste batterijpaspoort. De deadline is 18 februari 2027.